Woef woef! Welkom op mijn stukje internet
Ik ben Balou een hondje van 2 jaar. Ik ben geboren op de verjaardag van Sinterklaas, 2002. Mijn geboorteplaats is Emmen, maar mijn baasjes zijn helemaal uit Zeeland gekomen om mij te halen (snap ik wel, want ook al was het bijna 3 uur rijden, ik bén het zeker waard!). Ik was een Valentijnscadeautje, hoe schattig!
Nu woon ik alweer twee jaar bij mijn baasjes Jaco en Marinda.

Ik werd op internet aangeboden als zijnde een boerenfox hondje. Mijn moeder zag er ook echt zo uit. Maar mijn vader was waarschijnlijk meer een vuilnisbak-ras. Ik ben dan ook ietsje kleiner en een stukje breder dan een standaard boerenfox. Ik heb een bruin/zwarte vacht met witte sokjes en een witte buik. Helaas ben ik geboren zonder staartje, net als een van mijn broertjes. De rest van mijn broertjes en zusje hadden we een staart.

Ik zou het leuk vinden als je een berichtje achterlaat in mijn gastenboek

Je kunt op deze weblog zelf ook een reactie geven op een stukje dat ik geschreven heb.

WOEFFF,

Balou

Vanmiddag heb ik lekker van het zonnetje genoten. Helaas moest ik wel vast van Marinda, omdat “ik teveel mijn neus achterna ga”. Ja, loopse vrouwtjes ruiken ook zo lekker, die kan ik gewoon níet weerstaan.Ook de cavia’s mochten naar buiten. Voor Donna was het de eerste keer, maar natuurlijk ook voor haar baby’s die nu 2 1/2e week oud zijn.

Zaterdagavond waren Mark en Leonie op bezoek, en mocht ik met hen en Jaco nog even mee naar het strand bij Ouwerkerk.

Ik ben een echte bikkel, want ik ging ook het koude water in!

Een poosje geleden hadden we een droevige gebeurtenis. Cavia Maartje lag dood in haar hokje. Fleurtje zat heel zielig de hele dag in haar hokje. Daarom kwam er toch weer een nieuw caafje bij. Dat werd Donna, een halflangharige borstelcavia. Donna was toen 8 weken oud. En ze werd dikker en dikker. Wat bleek: ze was zwanger! Afgelopen maandag (ze was net 15 weken oud) is ze bevallen van twee baby’s. Gelukkig is alles goed met de kleintjes en ook met de mamacavia.

Gistermiddag heb ik nog een leuk cadeau gehad (een goedmaak actie voor de verwaarlozing van mij wellicht ): een nieuwe mand. Een tijd geleden had ik dat lekker zachte pluche poezenmandje al ingepikt. Maar eigenlijk paste ik er niet goed in. Daarom was het hele mandje uit zijn fatsoen geraakt. Eindelijk begrepen mijn baasjes de hint: ik wilde een nieuwe!
Gisteren heb ik dan zo’n mand gehad: een slagje groter en hij is donkerblauw met witte en grijze pootjes. Marinda heeft beloofd er snel een foto van te plaatsen. Ook heeft ze nog foto’s van mij in die kleine mand, maar die mag ze achterwege laten hoor!

Update 27 april:

In mijn nieuwe mandIn mijn oude, kleine mand (de poezenmand)

t Is nogal lang geleden dat ik een nieuw stukje heb geplaatst. Dat is de schuld van mijn baasje Marinda, want die typt het altijd voor me in. De reden is, dat ze zwanger is! In het begin mocht ik het nog niet vertellen, maar nu is ze al bijna op de helft!!! De baby wordt rond 5 september verwacht. t Zal mij benieuwen. Aan de ene kant lijkt het me heel leuk, zo’n kleine baas, maar het zal vast en zeker ook ten koste gaan van mijn aandacht. En dat is nooit leuk

Marinda was steeds heel misselijk en had daardoor weinig tijd voor mij. Ook Jaco vergat mij een beetje. Hij was alleen nog maar bezig met Marinda en die baby, en het huishouden doen.
Om toch maar aandacht te trekken, besloot ik hard op mijn poten te gaan bijten, net zolang totdat het helemaal rood zag. Het werkte wel, want ineens waren ze allebei overbezorgd. Jaco heeft me in een soda badje gestopt en daarna waren ze voortaan weer heel lief voor mij. Ze besloten meteen een lange wandeling met me te maken en weer elke dag even met me te spelen en me te knuffelen. Hehe, zo hoort het tenslotte ook!
Als ze dat nou zo volhouden, mag die baby er van mij wel komen. Zoniet, dan kan ie beter weer weg!

Ik heb niet zo veel nieuws te melden. Er zijn weer loopse hondjes in het park en ik mag er niet eens achteraan. Vind ik erg flauw van mijn baasjes! Als ik de kans krijg, ontsnap ik toch gewoon. Soms lukt het wel eens. Maar dan worden de bazen héél boos op me, omdat ze me zogenaamd moeten komen halen. Nou, ik kom heus wel terug als ik klaar ben, hoor!

Verder vind ik het maar vies, koud en nat weer. Van mij mag het weer wat warmer worden. Maar geen 30 graden alsjeblieft, want daar houd ik ook niet van. Een graad of 15-20 vind ik mooi genoeg!

Zo, de Kerstdagen zijn ook weer voorbij! Eerste Kerst moest ik alleen thuisblijven. Het enige leuke was dat ik lekkere botjes gekregen heb van de Kerstman.

Op Tweede kerstdag gingen we lekker wandelen bij de Stormvloedkering (Neeltje Jans). Ik werd er zo zenuwachtig van dat ik helemaal zat te bibberen. Maar ja, ik dacht straks laten ze me weer alleen thuis of zo

Hier wat foto’s:

Even opwarmen bij de baas!Ook Maartje en Fleurtje (cavia’s) vieren Kerst

Vanmiddag was ik lekker aan het wandelen met Marinda. Ik zat wel vast aan de riem, want we waren net aan de rand van het park. Ineens kwam C. eraan, en daar moet ik al niets van hebben. We hebben al eens ruzie gehad en toen heeft ie mijn mooie zakdoek-halsband kapot gescheurd

Maar nu kwam ie ineens recht op me af, toen ik de hoek om kwam. Ik schrok me rot! Hij dook zo bovenop me (hij was niet vast!). Hij heeft me flink hard gebeten, het deed echt ontzettend zeer. Eigenlijk wilde ik me niet laten kennen, maar ik heb vreselijk gejankt en ik plaste alles onder omdat ik zo bang was
Gelukkig had zijn baasje hem na een paar lange, lange minuten te pakken en kon Marinda mijn pootjes bekijken. We zijn snel naar huis gereden. Ik kon niet meer lopen dus liftte ik mee op de scootmobiel. Eenmaal thuis kwam het baasje van C. nog even bij me kijken en gaf me een potje zinkzalf voor op de wondjes. Dat was dan weer wel lief van die baas
Helaas doet het nog wel pijn waardoor ik een beetje mank loop. Maar mijn baasjes zijn hierdoor wel extra aardig voor me, dus misschien moet ik dit nog even volhouden zo

Vandaag ben ik 3 jaar geworden!!! Gefeliciteerd met mij!!!

Ik heb een “chocoladeletterbot” speciaal voor honden gehad. Ook mocht ik extra lang bij baasje Jaco op schoot zitten vanavond.

Zaterdagmiddag kwam Diederik hevig bloedend binnenstrompelen. Twee van zijn kussentjes op zijn achterpoot waren beschadigd. Het hele huis zat onder het bloed. Elke keer als het opgedweild was, liep hij weer een stukje en ging het opnieuw bloeden. De dierenarts zei er weinig aan te kunnen doen want de kussentjes kunnen niet gehecht worden. Verder moesten de baasjes het goed ontsmetten en mocht hij een paar dagen niet naar buiten.
Omdat het bleef bloeden hebben ze er toch maar een verband omheen gedaan. Diederik vond het volgens mij niet zo leuk want hij piepte wel een beetje. Ik zou vast veel flinker zijn

Gelukkig gaat het nu weer beter en mag hij weer naar buiten. Ik zag dat Tommie een vogeltje voor hem gevangen had. Ik snap niet dat ie dat lekker vindt hoor
Maar ik ben wel blij dat hij weer naar buiten mag want hij zat echt erg aan mijn kop te zeuren dat ie dat wilde. En dat hij het niet eerlijk vond dat Tommie en ik wel mochten en hij niet. Hij keek er ook erg zielig bij.

Hier nog twee foto’s van Diederik in het verband

Zoals beloofd bij deze nog foto’s van afgelopen zondag bij het Bos van de Toekomst in Schuddebeurs: